AMD

Kluczowym cechami modelowych publicznych systemów ochrony zdrowia są powszechność i solidarność. Sposób realizacji tych zasad w sposób znaczący narusza natomiast priorytetowe zasady ubezpieczeniowe, tj. zasadę równowartości i równowagi składek i świadczeń. Ponadto brak ekwiwalentności w zależności ryzyko-składka-świadczenie stawia pod znakiem zapytania sens stosowania metody ubezpieczenia. Powszechność systemów ochrony zdrowia jest w wielu przypadkach zapewniana poprzez wprowadzenie obowiązku dla ludzi otrzymujących przychody z pracy. Rozciągnięcie ochrony ubezpieczeniowej na osoby bierne zawodowo wymaga zaś dofinansowania z budżetu. Wtedy natomiast Wy nalega na rozwiązanie, w którym składka jest uzależniona od dochodu. Pozwala to zmniejszyć kwotę dopłat, jeżeli już uzna się np, że za osoby bierne zawodowo trzeba się składka liczona od minimalnej płacy albo nawet niższa. Wyjściem, które chociaż częściowo pozwala spełniać zasady ubezpieczeniowe, jest rozwiązanie bazujące na pomysłu społecznych ubezpieczeń zdrowotnych o ujednoliconej wysokości składki. Natomiast funkcjonowanie wielu autonomicznych funduszy ubezpieczeniowych, które rywalizują o ubezpieczonych, stwarza, że trzeba wtedy mówić o społecznym a nie publicznym ubezpieczeniu zdrowotnym. W polskich warunkach rozwój ubezpieczeń osobistych jest utrudniony z uwagi na fakt, że w bardzo wielu sytuacjach szpitale cały czas nie są w stanie określić szczegółowego kosztu poszczególnych świadczeń medycznych. Stosowanie osobistych ubezpieczeń komplementarnych było poprzez długi okres czasu blokowane brakiem uregulowań dotyczących koszyka świadczeń gwarantowanych w ramach systemu publicznego, a i aktualnie dość bardzo trudno skonstruować produkt dopełniający system publiczny, z uwagi na problemy z dostępnością w rozsądnym terminie świadczeń gwarantowanych. Jednak prywatne ubezpieczenia suplementarne nadal ograniczają się w bardzo wielu sytuacjach do świadczeń ambulatoryjnych, choć coraz w wielu sytuacjach pojawia się oferta uwzględniająca leczenie szpitalne w ograniczonych zakresie. Obowiązkowe badania nie obejmą natomiast kobiet pracujących na wsi, a także kobiet, które zrezygnowały z drogi do sukcesu i poświęciły się wychowywaniu dzieci oraz dodatkowo uprawnionych do emerytury lub renty. Co więcej nowe regulacje dotyczą tylko pracownic zatrudnionych na bazie stosunku pracy, wyłączone są zatem kobiety wykonujące pracę w ramach umów cywilnoprawnych, a także prowadzące swoją działalność. Zdaniem Pracodawców RP funkcjonowania zmierzające do zwiększenia profilaktyki zdrowotnej pracujących kobiet należy oceniać pozytywnie. Szkoda wyłącznie, że nie mają one charakteru codziennego. Dyskryminacja ze względu na status zatrudnienia jest w tym wypadku niczym nieuzasadniona. Resort zdrowia powinien się raczej skupić na akcjach propagujących profilaktykę nowotworową a nie przymuszać pracownice do badań. - Dopóki nie zmieni się świadomość Polek w kwestii chorób nowotworowych, narzucanie gotowych rozwiązań będzie nieskuteczne - zauważają eksperci Pracodawców RP. Do rzecznika praw obywatelskich (RPO) wpływają skargi rolników co więcej prowadzących firmy, którzy są ubezpieczeni w KRUS. Pomysł MZ nie będzie miał charakteru popularnego, niemniej jednak całkiem możliwe, że przyczyni się do uratowania życia wielu kobiet. Szkoda, że jest tak wybiórczy i nie pojawiają się równolegle pomysły badań profilaktycznych dla facetów pod kątem charakterystycznych dla nich rodzajów nowotworów. Póki co, chociaż o tym „amazonki” nie mówią, statystyka pokazuje, że mężczyźni żyją wiele lat krócej. Badania będą wykonywane w ramach medycyny pracy, niemniej jednak finansowane przez NFZ, a nie pracodawców. W opinii Pracodawców RP jest to logiczne założenie, skoro mammografia i cytologia nie dotyczą zagrożeń związanych z wykonywaniem pracy. Idea projektu jest ze 100% pewnością słuszna, uwagi budzi natomiast włączenie badań tego rodzaju do katalogu badań okresowych. Ich misją jest stwierdzenie zdolności do wykonywania określonej pracy, a badania profilaktyczne w zakresie cytologii i mammografii nie są wszakże powiązane ze świadczeniem pracy - podkreślają eksperci Pracodawców RP. W ocenie Pracodawców RP badania profilaktyczne muszą być przeprowadzane równolegle do badań okresowych. W żadnym razie nie powinny one warunkować wyborów o podjęciu albo podtrzymaniu zatrudnienia. Obligatoryjny charakter takich badań ma możliwość spowodować trudności formalne dla pracodawców , a ponadto niedopuszczenie pracownicy do wykonywania pracy w razie odmowy poddania się badaniu, co jest niezgodne z zasadą wolności pracy.